Ahmed analyses white Australians’ and the Australian government’s declarations of shame with respect to the Aborigines. She asks how individual shame can be transposed onto the nation and how shame as a political declaration differs from personal confessions of guilt. Her methodological inspirations include the psychology of shame (S. S. Tomkins, E. H. Erikson) as well as performative linguistics (J. L. Austin).

Autorka analizuje deklaracje wstydu białych Australijczyków i rządu Australii formułowane wobec Aborygenów; pyta, jak jednostkowy wstyd może zostać przeniesiona na naród oraz czym różni się wstyd jako deklaracja polityczna od osobistego wyznania winy. Inspiracje metodologiczne: psychologia wstydu (S. S. Tomkins, E. H. Erikson), językoznawstwo performatywne (J. L. Austin).