Abbasiler doneminde Islam medeniyeti, tibbi anlamda buyuk bir aydinlanma yasamistir. Bu aydinlanmanin temelinde antik donem Yunan, Hind ve Iran medeniyetine ait tibbi birikimin Islam dunyasina kazandirilmasi yatmaktadir. Abbasi halifesi Mansur doneminde buyuk bir ceviri faaliyeti baslamis ve bu faaliyetler sonucunda tibbi anlamda buyuk bir ilerleme kaydedilmistir. Halife Mansur cevirisi yapilan her tercume kitabin agirliginca hekimlere altin odenmesini emretmistir. Bu donemde antik Iran medeniyetinden miras olarak alinan Suryanice ve Orta Farsca ile yazilmis olan tibbi eserlerin cevirisi yapilmistir. Bu ceviri faaliyetlerinde Irak topraklari uzerinde yasayan Nasturi hekimlerin buyuk bir rolu vardir. Bu hekimlerin cogu Cundisapur tip ekolune bagli olarak yetismis hekimlerdir. Ayni zamanda din adami olan bu Nasturi hekimler Sâsâniler doneminde Iran dillerine ve Suryaniceye cevrilmis olan antik Yunan, Roma ve Iskenderiye tibbina ait kitaplari Arapcaya tercume etmislerdir. Bu tercume faaliyetlerinin neticesinde tip, eczacilik, veterinerlik ve toplum sagligi anlaminda buyuk bir ilerleme kaydedilmistir. Bunun sonucu olarak Islam dunyasina mal olmus ve eserlerinin cogu Avrupa dillerine cevrilmis Musluman hekimlerin bircogu bu donemde yetismistir. Abbasilerden itibaren Islam dunyasinda tibbin onculugu Suryani hekimlerin elinden cikarak Musluman hekimlerin eline gecmeye baslamistir.