Szukając źródeł „indoeuropejskiej” wizji ojcostwa można za wskazaniem Georgesa Dumézila zwrócić się w stronę Indii i najstarszego zachowanego tekstu religij nego z tego kręgu kulturowego: Rigwedy. Rigweda jest pierwszą z Wed, najbardziej autorytatywnych ksiąg hinduizmu. Ojcostwo w hymnach Rigwedy posiada wiele konotacji i przywoływane jest w różnych sytuacjach. Pojawiają się odniesienia do ojcostwa wśród Bogów, Mędrców, Przodków i do ojcostwa ziemskiego. Ojcostwo wśród Bogów pojawia się w opisywaniu relacji genealogicznych między Bogami oraz innymi istotami czy zjawiskami nadprzyrodzonymi, a także jako metaforyczne uwznioślenie Bogów. Ojcostwo przywoływane jest także w określeniach relacji między ludźmi a Bogami: konkretnymi Bogami lub ich całą zbiorowością. Jako ojcowie ludzi określani są także Mędrcy. Ojcostwo pojawia się w odniesieniach do Przodków - godnych naśladowania twórców tradycji. Przywoływane jest także ojcostwo ludzkie, ziemskie.