Islam dininin sosyolojik, kulturel ve cografi sebeplere bagli olarak farkliliklar gosterdigi ve tarihsel sureclerde de farkli yorumlar ve yasanmisliklarla ele alindigi su goturmez bir gercekliktir. Alevilik ve Bektasilik tarihsel doguslari farkli olsa bile ortak bircok degerin dugumlendigi alanlardan ikisidir. Calismamizda Islamiyet’i kendi kulturleriyle algilayan, anlayan ve yasatan Alevi ve Bektasi toplumlarinin “tasavvufi yonleri” irdelenecek ve Islamiyet’in bu bakis acisindan 'insanin egitimine ve degerine' dair tespitler yapilacaktir. Talip(ler)in, rehber(ler)in, pir ve mursit(ler)in sorumluluklarina deginilecek ve manevi egitimin asamalari aciklanacaktir. Ayrica Alevi-Bektasi toplumunun manevi mueyyidesi olarak yasatilan “duskunluk kurumu” hakkinda da bilgi verilecektir. Yuzyillardir kendi inanc onderleriyle ve kendi inanc merkezlerinde surdurulen ve gunumuze kadar yasatilan inanc degerleri veya geleneksel adiyla “erkân”larla gerceklestirilen ve her yuzyilda da ayni amaci tasiyan yani “insan-i kâmil”i yetistirmeyi amaclayan bu toplumlarin egitim degerleri siz arastirmacilarin elestirisine sunulacaktir.