Bu çalışmada beş Orta Asya’daki Türk dilinin, başka akraba dillerden farklı olan söz varlığı ve gramer özellikleri incelenmektedir. İncelenen diller Türkmence, Kırgızca, Kazakça, Özbekçe ve Uygurca. En yaygın kabul edilmiş sınıfladırmaya göre, Türkmence Oğuz ya da Güney-Batı, Kırgızca Kıpçaklaşmış Altayca, Kazakça Kıpçak ya da Kuzey-Batı, Özbekçe ile Uygurca ise Güney-Doğu Türk grubuna girer. Tasnif bakımından söz konusu diller farklı gruplara ait olsa bile, dil etkileşimi ve bazı ortak etkenlerden dolayı ortak çizgilere sahiptirler. Bu etkenler, tarih boyunca pek çok ortaklık meydana getiren bölgenin tarihî, dinî, coğrafî, siyasî, iklim ve doğa şartlarıdır. Başka bir önemli etken, Çağatayca diye adlandırılan ortak tarihî edebî dil tesiridir. Çağataycanın etkisi en çok Özbekçe ile Uygurcada yansıtılırken, söz dağarcığında öteki dillerde de bulunmaktadır. Etkileşimsel ve yöresel benzerlikler açısından araştrılan diller arasında bulunan ortaklıklar eşit değildir. İncelemede Ana Türkçeden miras edilmiş, başka Türk dillerinde de var olan temel kelimeler ele alınmamıştır

This paper examines common features in lexicon and grammar of five Turkic languages of Central Asia. The languages that are subject of study are Turkmen, Kirghiz, Kazakh, Özbek, and Uighur. Turkmen is a south-western or Oghuz, Kirghiz a Kipchakized Altai, Kazakh a north-western or Kipchak, while Özbek and Uighur are south-eastern languages. Although these languages belong to different genealogical and geographical groups, due to language contacts and some extralinguistic factors they developed a lot of common features. Among these factors there are historical, religious, geographic, political, climatic and ecological forces. Another important factor is the impact of a common literary Eastern Turkic language called Chaghatai. Direct inheritors of Chaghatai are Özbek and Uighur, but Chaghatai influence is present in the lexicon of all other languages surveyed here. Naturally, common features are not equal in these languages. The features inherited from Common Turkic which manifest themselves in these and many other Turkic languages fall beyond the scope of research