Antik Yunan toplumu koleci bir toplumdu. Ekonomik refah ve siyasal demokrasi onemli olcude kolelerin uzerinde yukseliyordu. Kole alinir satilir bir mulk ve insan ile hayvan arasi bir varlik olarak kategorize edilmisti. Atina hukuku kolelerin cani ve haysiyetine cok sinirli bir koruma getirmisse de bu kolelerin insan olarak haklarinin kabulunden dolayi degil, tahammullerini saglamak, verimliliklerini garanti altina almak, ve nihayet onlara davranistaki asiriliklarin toplum uzerindeki zararli etkilerinden korunmak icindi. Antik Yunan dusuncesinde kolelige dair baslica tartisma koleligin dogal (dogustan) veya uylasimsal (icine dusulmus) bir durum olup olmadigi temelinde gelisti. Bu tartisma Hellen-barbar ayriminin kabulu veya reddi uzerinde yukseldi. Bir diger yaklasim ise koleligin dissal degil, icsel bir durum olduguydu. Kole edinmede ve kolelere davranista adaletsizligi sorgulayanlar oldu. Ancak bildigimiz kadariyla bir kurum olarak koleligin ilgasini savunan bir kisi bile ortaya cikmadi ve kolelik evrensel gecerliligi olan bir kurum olarak alindi. Antik Yunan tarihi ve dusuncesi, koleligin 19. yuzyila kadar kaldirilmadigi insanligin sonraki tarihi ile birlikte dusunuldugunde, hayvanliktan insanliga gecisin ahlaki bir mesele degil, insanin insani aracsallastirmasinin maddi temellerinin ortadan kalkmasina bagli bir surec oldugunu gosterir.