Peygamberler atasi olarak da anilan Hz. Ibrahim, tum inananlarin bilincinde kendisine ustun bir yer edinmis tevhid mucadelesinin onderi olmus bir peygamberdir. O, Kur’an’in da acikca belirttigi uzere, her zaman tek bir Tanri’ya inanmis, hicbir zaman Allah’a ortak kosmamistir. O, Allah’in, dunyada kendisini elci olarak sectigi; kendisine hidayet, durustluk ve bilgi gucu (rusd) verdigi ve boylece kendisini insanlara imam, yani onder yaptigi bir peygamberdi. O, “dogru sozlu, dosdogru (siddik) bir peygamber”, kati kalpli olmayan, “yumusak huylu, icli ve kendisini Allah’a adamis bir insandi.” “Verdigi nimetlerden dolayi Allah’a sukreden”, misafirperver, sozunun eri vefakâr bir insan, gorevini tam olarak yerine getirdigi icin, Allah’in, kendisini insanlara ornek yaptigi bir peygamberdi. Nitekim butun bu ozellikleri ve mucadelesiyle o, tek basina bir ummet, her iyiligi kendi kisiliginde toplayan onder bir kisilikti. Butun bu guzel kisilik ozelliklerine sahip olan Hz. Ibrahim, once babasindan baslamak uzere, halkina ve nihayet kendi doneminin ileri gelen yoneticilerine karsi iman ve tevhit mucadelesi vermisti