Już w 1975 r. papież Paweł VI w Adhortacji apostolskiej Evangelii nuntiandi (o ewangelizacji w świecie współczesnym) zauważył, że przepowiadanie osiąga swą pełną moc i znaczenie tylko wtedy kiedy jest słuchane, przyjęte, przyswojone i kiedy w tym, kto je przyjmuje, wznieca przylgnięcie całą duszą (EN 23). Z pewnością przepowiadanie dokonujące się w ramach szkolnej katechezy wiele pozostawia w tym względzie do życzenia. Nie dziwi więc gorąca dyskusja i poszukiwania, nie tylko w gronie katechetów, jak w obecnych warunkach kształtować katechezę, by spełniała ona swą rolę zarysowaną choćby w Adhortacji apostolskiej Catechesi tradendae Jana Pawła II (por. CT 18—20).