Współczesne ukraińskie badania literatury w kontekście wojny rosyjsko-ukraińskiej ujawniają dwa główne problemy: 1) brak odpowiedniego języka naukowego dla opisu bieżących wydarzeń; 2) brak świadomości własnego doświadczenia historycznego jako skolonizowanego. Jedną z głównych przyczyn obecnej sytuacji jest to, że społeczeństwo nie uznało dwóch niezwykle istotnych faktów z historii Ukrainy z ostatnich kilku wieków: okupacji i kolonializmu. Doświadczenia okupacji i kolonizacji często były traktowane w rosyjskim dyskursie imperialnym, a następnie sowieckim, jako narracja peryferyjna. To doprowadziło do wykreowania wśród Ukraińców poczucia niższości i drugorzędności, a także uformowało refleksyjny charakter praktyk naukowych w dziedzinie literaturoznawstwa. Uświadomienie sobie własnej historii kolonialnej umożliwia przezwyciężenie traumy kolonialnej poprzez tworzenie własnej narracji o autentycznym doświadczeniu historycznym. We wnioskach można stwierdzić, że należy opracować nowe, niezależne ramy metodologiczne dla ukraińskiego literaturoznawstwa.