ele almaktadir. Ilk olarak dini tecrubenin yani kutsalin ne oldugunu, bunlarin cesitli arastirmacilarca nasil ifade edildigini aciklamaktadir. Bu baglamda ele aldigi isimler Rudolf Otto, Joachim Wach ve Mircea Eliade’dir. Bu isimler, ya- zarin da belirttigi gibi dini tecrubenin otonomlugunu savunan, baska bir deyis- le dini iceriden anlamaya calisan arastirmacilardir. Yazar bu arastirmacilarin goruslerine detayli olarak yer verdikten sonra onlara karsi cikanlari ve karsi cikma nedenlerini ele almaktadir. Bu noktada one cikardigi isim ise Segal ve onun indirgemecilik yanlisi tutumudur. Burada Segal’in savundugu indirge- meciligin hangi esaslara dayandigi ve fenomenologlarla sosyal bilimciler ara- sinda ne gibi karsitliklar oldugu uzerinde durulmaktadir. Segal’e gore farklili- gin, bu iki disiplinin arastirmacilarinin ayni dort soruya karsit cevap vermele- rinden kaynaklandigi, bu sorularin ise koken, islev, anlam ve hakikatle ilgili