Troska o kulturę żywego słowa i podejmowanie trudu kształcenia w zakresie jego techniki i estetyki mają w szkole wielowiekowe tradycje, o czym świadczą dokumenty pedagogiczne oraz podręczniki poświęcone czytaniu i deklamacji. Współcześnie spadająca popularność książki i czytelnictwa, lekceważenie poprawności językowej, rosnąca dominacja kultury popularnej nad wysoką tworzą sytuację zagrożenia dla sztuki pięknego mówienia i głosowej interpretacji tekstu, uważanych za elitarne. Pojawia się zatem pilna potrzeba uwrażliwienia na ten problem rodziców i nauczycieli, pierwszych pośredników między dzieckiem a książką. Dlatego w tekstach programujących edukację przedszkolną i wczesnoszkolną, podręcznikach dla ucznia i poradnikach metodycznych zaleca się podejmowanie działań korygujących, sprawnościowych i kształtujących ekspresję mowy, rozwijających percepcję słuchową, prowadzących do opanowania umiejętności czytania (na różnych poziomach i w różny sposób), recytacji oraz pięknego wysławiania się.