Η διατριβή αφορά τη φιλοσοφική και τη θεολογική ανάλυση της πολιτική σκέψης αγίου Αυγουστίνου. Πρώτα, ο Λατίνος πατέρας είναι επίσκοπος στο ιδιόμορφο εκκλησιαστικό περιβάλλον της βορείου Αφρικής. Επιπλέον, βρίσκεται στη μετακωνσταντίνεια εποχή, όπου το 410 μ.Χ. προκύπτει η κατάληψη και η λεηλασία της Ρώμης από τον γότθο στρατηγό Αλάριχο. Το ιστορικό αυτό γεγονός κλόνισε τους κατοίκους στο δυτικό τμήμα της αυτοκρατορίας σε τέτοιο βαθμό ώστε να προσχωρήσει ο Αυγουστίνος στην πολυετή απολογητική του πραγματεία Η Πολιτεία του Θεού (De civitate Dei). Αξίζει να σημειωθεί ότι εκτός από τέκνο της λατινικής χριστιανικής παράδοσης, Δεύτερον, ο ιερός Αυγουστίνος αποτέλεσε σημαντικό επιδραστικό παράγοντα για τον πολιτισμό της Δύσης. Ο επίσκοπος Ιππώνης πρωτοστατεί με το ρηξικέλευθο κήρυγμά του στην εναγώνια προσπάθεια της Εκκλησίας να διατηρήσει την ανεξαρτησία της απέναντι στην πολιτική εξουσία και να αποτινάξει από μέσα της καθετί το επίγειο και κοσμικό. Από αυτό τον λόγο προκύπτει και το ιστορικό ερμηνευτικό σχήμα της ουράνιας με την επίγεια πολιτεία ως θεσμών, οι οποίοι αναφέρονται σε διαφορετικές κατευθύνσεις της αγάπης του ανθρώπου‧ αφενός μεν, προς τον Θεό ως «κατ’ εικόνα δημιούργημα» Του και, αφετέρου δε, προς τα επίγεια αγαθά λόγω της αδαμιαίας χοϊκής του φύσης. Οι αυγουστίνειες πολιτικές αντιλήψεις που πρόκειται να διερευνηθούν σχετικά με ζητήματα όπως η δικαιοσύνη, το κράτος και η Ρώμη. Αυτές οι τρεις έννοιες αποτελούν την ομάδα εννοιών του Α΄ Μέρους της διατριβής. Το Β΄ Μέρος αφορά τη δεύτερη ομάδα εννοιών, η οποία είναι η εξής: (α) η αγάπη, (β) η Εκκλησία και (γ) η Πολιτεία του Θεού. Αξίζει να σημειωθεί ότι η μελέτη του Αυγουστίνου προέρχεται τόσο από την απολογητική γραμματεία De civitate Dei όσο και από το υπόλοιπο corpus του πατέρα, προκειμένου να υπάρχει μία πιο εμπεριστατωμένη έρευνα.