Η παρούσα διατριβή εξετάζει τα οστέινα και κεράτινα εργαλεία από την Αρχαιότερη έως την Τελική Νεολιθική περίοδο στη βόρεια Ελλάδα. Οι νεολιθικοί αρχαιολογικοί χώροι που αναλύονται περιλαμβάνουν τα Παλιάμπελα Κολινδρού, τα Ρεβένια Κορινού και τον Κάτω Αγγιάνη στην περιοχή της Πιερίας, καθώς και τον Κλείτο στην περιοχή της Κοζάνης. Ο πρωταρχικός στόχος είναι να τεκμηριωθούν οι συνέχειες και οι ασυνέχειες στο πλαίσιο των πολιτισμικών συνθηκών που επικρατούσαν κατά τη διάρκεια αυτών των νεολιθικών περιόδων, μεταξύ 6600/6000 και 3300 π.Χ. Η μελέτη περιλαμβάνει μια ολοκληρωμένη ανάλυση της τεχνολογίας, της τυπολογίας, της επιλογής πρώτων υλών και μια πρώτη μελέτη των ιχνών κατασκευής των εργαλείων. Επιπλέον, διερευνά τη διατήρηση ή τη μεταμόρφωση των παραδόσεων κατασκευής οστέινων εργαλείων σε μεμονωμένους οικισμούς και σε σύγκριση με τις παραδόσεις των γειτονικών οικισμών. Η χωρική κατανομή αυτών των εργαλείων χρησιμοποιείται για την ανακατασκευή των πολιτιστικών πλαισίων των νεολιθικών οικισμών. Τα σύνολα που μελετήθηκαν χαρακτηρίζονται από ανομοιομορφία, η οποία, σε συνδυασμό με υπάρχουσες μελέτες, βοηθά στη διάκριση δύο διακριτών παραδόσεων αυτής της εποχής στην προϊστορία. Επιπλέον, τα ευρήματα αυτά παρέχουν πολύτιμες πληροφορίες σχετικά με τις οικονομικές δραστηριότητες των οικισμών των πρώιμων αγροτικών κοινωνιών στην Ευρώπη.