Klaas’ ouders hebben een heel groot bed. Dat is fijn, want Klaas heeft een klein zusje dat nog niet alleen kan slapen. Klaas is zelf al groot, al bijna tien jaar. Toch slaapt ook hij in het grote bed. Er is namelijk iets aan de hand: ’s nachts veranderen schaduwen in boeven en in spoken. Zelfs in het grote bed, als zijn ouders beneden zijn. Dat is vreselijk eng. Trillend van angst gaat Klaas naar beneden, waar hij veilig bij zijn vader op schoot kruipt. De volgende dag is Klaas dan een beetje moe. En eigenlijk voelt hij zich ook niet zo stoer. Maar ’s avonds zit het huis opnieuw vol boeven en spoken… Maar nu heeft Klaas er genoeg van! (En zijn ouders ook.) Klaas zal gaan oefenen om weer alleen te slapen, in zijn eigen bed. De boeven en spoken komen er niet meer in.