This study, titled `Making the Poor Visible Through Literature: Representations of Poverty and Urban Poverty in Sait Faik Abasıyanık's Stories (1936-1954)`, traces the footprints of poverty as a prevalent human rights violation in literature through the law and literature discipline. The access to right to legal remedies of the poor is either severely limited or non-existent. The space that literature envisages is proposed, therefore, vital in terms of poverty studies.The main textual comparative axis of the study leans on two short story collections by Sait Faik Abasıyanık. Semaver (1936), an early period work by Abasıyanık, has been selected for an extensive analysis and description of rural poverty and the poor in the newly emerging cities of the early Republican period. Alemdağ'da Var Bir Yılan (1954), the final short story collection of Abasıyanık, revolves around the themes of rural-urban migration, social exclusion and modern industrial cities and law of the city during the multi-party period in the country. While as a criticism method, social realism may be of significant help to analyze the relevant historical periods and Sait Faik Abasıyanık stories; the main idea behind the thesis is that through law-and-literature as an interdisciplinary literary criticism and literature, the poor becomes visible when the violation is widespread, its subjects invisible and the required social policy and laws are inadequate and mostly missing.

`Yoksulları Edebiyatla Görünür Kılmak: Sait Faik Abasıyanık Öykülerinde (1936-1954) Yoksulluk ve Kentsel Yoksulluk Temsilleri` başlığını taşıyan bu çalışma; bir insan hakları ihlali olarak yoksulluğun izinin, hukuk ve edebiyat disiplininden hareketle edebiyatta aranabileceğini, yaşama hakları ihlal edilen yoksulların haklarını arama yollarına başvuru kaynaklarına erişimleri olmadığı veya oldukça kısıtlı olduğu için edebiyatın açacağı böylesi bir alanın hayati olduğunu öne sürmektedir. Bu çalışmanın karşılaştırmalı ana eksenini, Sait Faik'in daha önce devletin ve diğer yazarların üzerine düşünmediği kent ve köy yoksullarını konu edindiği ilk dönem öykülerinden oluşan, 1936 tarihli Semaver'i ile çok partili döneme denk gelen, köyden kente göç, toplumsal dışlanma, modern sanayi kenti ve kent hukuku vurgusunun ön plana çıktığı 1954 tarihli Alemdağ'da Var Bir Yılan'ı oluşturmaktadır. Bu tezin gayesi sadece toplumsal gerçekçi bir edebiyat eleştirisi aracılığıyla ilgili dönemleri Sait Faik öyküleri üzerinden okumak değil, disiplinlerarası hukuk ve edebiyat ilişkisiyle yaygın bir insan hakları ihlalinin görünmez öznelerinin, gerekli sosyal politika ve yasaların eksikliğinde edebiyatla görünür kılınabileceği düşüncesidir.

148