Kitap ve Yazarı: Bourdieu, P. & Passeron, J.C. (2021). Yeniden Üretim: Eğitim sistemine ilişkin bir teorinin ilkeleri. (Çev. Aslı Sümer, Levent Ünsaldı ve Özlem Akkaya). 4 bs. Heretik: Ankara. ISBN: 978-605-65224-6-8. (Orijinal yayım tarihi, 1970) Pierre BOURDIEU: 1930 yılında Fransa’da dünyaya gelen yazarın sosyolojik çözümlemelerinde kullandığı temel kavramlar arasında ekonomi, kültür ve sembolik ilişkiler yer alır. Bourdieu’nun çalışmalarının ayırt edici özelliği ise teori ve pratikleri bir araya getirmesidir. Bourdieu, teorisizm ve metodolojizm arasından yalnızca birinin seçilmesini eleştirmekte olup ikisini bütünleştirmeyi amaçlamaktadır. Kavramlarla pragmatik bir ilişki kurarak önermelerini ampirik örneklerle desteklemektedir. Teori ve pratik arasındaki değişen yaklaşımını, düşünümsellik olarak ifade etmektedir. Düşünümsellik ilkesiyle araştırma sürecindeki her somut adımın sürekli sorgulanmasını önermektedir. Yazarın, Homo Academicus, Düşünümsel Sosyolojiye Davet, Bilginin Toplumsal Kullanımları ve Akademik Aklın Eleştirisi gibi çeşitli eserleri bulunmaktadır. Jean-Claude PASSERON: Sosyoloji alanında eserleri bulunan Passeron’un başlıca kitapları arasında Bourdieu ile birlikte yazdıkları “Yeniden Üretim” ve “Varisler Öğrenciler ve Kültür” adlı eserleri yer almaktadır. Bourdieu ile birlikte eğitimin sosyal hareketlilikte bir araç olduğu iddiasının ideal bir önerme olduğunu savunmaktadır. Kitabın Amacı Söz konusu kitap, toplumsalla ilgili olarak öncellikle sembolik şiddete ilişkin bir teorinin temel önermelerini açıklayarak toplumda egemen güçlerin, iktidarını nasıl muhafaza edip sürdürdüğünü bu durumun nasıl meşrulaştırıldığını birtakım örneklerle gözler önüne sermeyi amaçlar. Yazar, oyun metaforuyla alan (field) kavramını açıklamakta olup bunlarla toplumda egemen sınıf ve alt gruplar arasındaki mücadeleyi örneklendirir. Ona göre, bir oyun alanına benzetilen toplumsal yaşamda, koruma, takip etme ve altüst etme stratejileri yer alır. Egemen toplumsal sınıfın savunulması koruma stratejisini; oyuna yeni dahil olan kişilerin egemen kültüre itaati takip stratejisini; egemen sınıfa karşı alt grupların mücadelesi sonucunda egemen sınıfın ya güç kazanması ya da güç kaybetmesi ise, altüst etme stratejisini açıklamaktadır. Yazar, eğitim ve kültür gibi sosyal alanlardaki hiyerarşik yapının işleyişini, aktardığı bazı örneklerle desteklemektedir.