Türk toplumlarında halk ozanları (âşıklar), halkın eğiticisi, aydınlatıcısı, yol göstericisi olma özelliğini uzun yıllardır sürdürmekte; toplumun çocukları ve yetişkinlerinin ülküsel insan modeline uygun olarak informal eğitim almasına katkı sağlamaktadır. Türkiye’de yirminci yüzyılın en büyük halk ozanlarından olan Âşık Veysel Şatıroğlu, Dede Korkut geleneğini, Anadolu’da yaşatmış sazıyla, sözüyle toplumun aranan bir sesi olmuştur. Pek çok konu hakkında söz söyleyen Âşık Veysel millî konulara da şiirlerinde yer vermiştir. Bu çalışmanın amacı Âşık Veysel Şatıroğlu’nun şiirlerindeki uluslaşma vurgusunu etnopedagojik ve etnoandragojik açıdan inceleyerek ortaya koymaktır. Araştırma nitel desenli bir çalışma olup durum çalışması olarak tasarlanmıştır. Veri toplama sürecinde görüşme, literatür taraması ve doküman inceleme yöntemleri kullanılmıştır. Veri analiz yöntemi olarak betimsel analizden faydalanılmıştır. Çalışmanın sonucunda Âşık Veysel’in bir aydın sorumluluğu üstlenerek uluslaşma sürecine katkı sağladığı gerek yaşantısında gerek şiirleriyle Türklük, Atatürk temalarına, vatan sevgisine ve çalışkan olmaya vurgu yaparak yeni kurulan Türkiye Cumhuriyeti’nin temel ilkelerini halka ve gelecek kuşaklara aktardığı sonucuna ulaşılmıştır.