{"references": ["Hischer E., Przemoc w szko\u0142ach niemieckich a zagadnienie prewencji i interwencji [w:] K. Ostrowska, J. Tatarowicz (red.), Agresja i przemoc w szko\u0142ach polskich i niemieckich, Centrum Metodyczne Pomocy Psychologiczno-Pedagogicznej MEN, Warszawa 1998.", "Ostrihanska Z., Losy uczni\u00f3w nieprzystosowanych spo\u0142ecznie, Redakcja Wydawnictw Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, Lublin 1997.", "Ostrowska K., Efektywno\u015b\u0107 Programu \"Promocja zdrowia fizycznego, psychicznego, spo\u0142ecznego i duchowego w systemie edukacji i poprzez system edukacji w profilaktyce agresji [w:] K. Ostrowskiej, J. Tatarowicz (red.) Agresja i przemoc w szko\u0142ach polskich i niemieckich, Centrum Metodyczne Pomocy Psychologiczno-Pedagogicznej MEN, Warszawa 1998.", "Schmidt H.-L., Przemoc w szko\u0142ach niemieckich, problemy metodologiczne, wyniki badawcze [w:] K. Ostrowskiej, J. Tatarowicz (red.) Agresja i przemoc w szko\u0142ach polskich i niemieckich, Centrum Metodyczne Pomocy Psychologiczno-Pedagogicznej MEN, Warszawa 1998.", "Siemaszko A., Zachowania dewiacyjne m\u0142odzie\u017cy. Rozmiary. Struktura. Uwarunkowania, Instytut Profilaktyki Spo\u0142ecznej i Resocjalizacji UW, Warszawa 1987."]}

Nieprzystosowanie społeczne, według objawowej definicji zaproponowanej przez Zespół Kryminologów z Zakładu Kryminologii Instytutu Nauk Prawnych PAN, odnosi się do dzieci i młodzieży „o poważnie zaburzonej postawie wobec zasadniczych wymagań społecznych dzieci, których zachowanie nacechowane jest całym zespołem objawów świadczących o nieprzestrzeganiu przez nie pewnych podstawowych zasad postępowania, norm społecznych obowiązujących młodzież w tym wieku, przy czym zachowania te nie mają charakteru sporadycznego, ale są względnie trwałe".