Müsadere, geçmişten günümüze kadar suçla mücadelede etkili bir araç olarak devletlerin ceza hukuku sistemlerinde yer almıştır. Uzun bir zaman geniş bir coğrafyada hüküm süren Osmanlı Devleti’nde de bu kurum yaygın bir şekilde uygulanmıştır. Osmanlı devletinde müsadere, ceza veya güvenlik tedbiri olarak uygulanmakla birlikte devlet büyüklerinin ölümleri halinde malvarlıklarına el konulması şeklinde de karşımıza çıkmaktadır. Ceza olarak uygulanan müsadere, mali nitelikte bir tazir cezasıdır. Müsadere bir suçun işlenmesinin asıl cezası olarak verildiği gibi genellikle sürgün, siyaseten katl, görevden azil gibi cezalarla birlikte tamamlayıcı nitelikte bir ceza olarak verilmiştir. Ayrıca müsadere, suçun işlenmesi sırasında kullanılan, bulundurulması ve tasarruf edilmesi yasak olan mallara yönelik bir güvenlik tedbiri olarak da uygulanmıştır. Bir ceza ve tedbir olarak uygulanan müsaderenin amacı, toplumun suçtan korunması ve tekerrürün önlenmesidir. Makale kapsamında müsaderenin, Osmanlı ceza hukukundaki yeri, teorik olarak ve uygulama örnekleri ile açıklanmaya çalışılmıştır. Bu çalışma ile Osmanlı Devletinde başvurulan müsadere kurumunun, ceza hukuku boyutunun ortaya konulması amaçlanmıştır.