Dilsel ve toplumsal ögelerin bir yapı içerisinde ve bu yapıyı oluşturan unsurlar arasındaki ilişki yoluyla anlam kazandığı varsayımına sahip olan yapısalcılık teorisi, dilbilimden antropolojiye uzanan geniş bir skalayı içerisinde barındırır. Buradan hareketle bu çalışma, yapısalcılığın görünürlük kazandığı ilk alan olan dilbilim alanındaki yapısalcı vurguların Saussure üzerinden bir çözümlemesini içermektedir. Bununla birlikte bu çalışmada Lévi-Strauss’un düşüncelerinde ön plana çıkan yapısal antropolojik çözümlemeler ele alınmakta ve Saussure’ün bunlar üzerindeki etkisine odaklanılmaktadır. Çalışmanın amacı, yapının belirleyici rolünü Saussure ve Strauss’un düşünceleri ekseninde ortaya koymaktır.