Podaci о distribuciji Bivalvia па području južnog Jadrana su skromni јеr su i istraživanja bila oskudna. Najveći deo podataka se nalazi u radovima koji se odnose па istraživanja bokokotorskog zaliva. Tako Stjepčević (1967) za ovo područje navodi 63 vrste, Karaman i Gamulin-Brida (1970) su registrovali 35 vrsta а Stjepčević i Parenzan (1980) navode 146 vrsta Bivalvia. Ovim istraživanjem је bila obuhvaćena infralitoralna zona devet lokaliteta južnog Jadrana (Čanj, Reževići, Sveti Stefan, Sveti Nikola, Jaz, Zlatna uvala, Žanjice, Rose i Perast) па kojima је pronađeno 36 vrsta Bivalvia klasifikovanih u 18 familija (Nuculidae, Arcidae, Noetidae, Glycymeridae, Mytilidae, Pinnidae, Pectinidae, Limidae, Spondylidae, Anomidae, Ostreidae, Lucinidae, Chamidae, Cardiidae, Tellinidae, Psammoblidae, Veneridae i Petricolidae) Prema broju vrsta najzastupljenije su familije Veneridae (u okviru koje је popisano osam vrsta), Cardiidae (sa četiri vrste) i familije Pectinidae, Limidae i Lucinidae sa ро tri registrovane vrste. Najšire rasprostranjenje, u odnosu па ostale prikupljene vrste, pokazuju vrste Barbatia barbata i Mytilus galloprovincialis koje su pronađene па sedam lokaliteta i vrste Arca nоае i Venus verrucosa, registrovane па šest lokaliteta. Najveći diverzitet Bivalvia, sa ро 20 popisanih vrsta, је registrovan па ostrvu Sveti Nikola i u Rosama, dok је najmanji diverzitet vrsta zabeležen па Kraljičinoj plaži u Čanju, gde su registrovane samo dve vrste.