In de zeventiger jaren van onze eeuw is de belangstelling voor de Middeleeuwse archeologie nogal toegenomen, met als gevolg dat de middeleeuwsc keramiek meer aandacht kreeg dan voorheen. Sedert 1979 werden in her Roeselaarse verschillende duizenden potscherven ingezameld uit de vroege en late middeleeuwen. Dit gebeurde door veldprospecties en nazicht van allerlei soorten grondwerken: opspuitingen, doleringswerken, baggerwerken, draineringswerken, aanleg van buizen voor gas en waterleiding, dit vooral aan de rand van de stad. Daarbij onderzochten wij ook restanten van oude gebouwen, meer in de stadskern gelegen. In de meeste gevallen werd hier nog gered wat overbleef van meestal erg verstoorde vindplaatsen. Datering van deze archeologica, aan de hand van stratigrafische gegevens, is dan, op één uitzondering na, meestal uitgesloten. Dit betekent echter niet dat we geen oog zouden hebben voor de stratigrafische gegevens: het vastleggen van de profielen, of het situeren van voorwerpen en sporen in bodem en randen van de gegraven sleuf. Uitgaande van het feit dat van meerdere bodemlagen de bovenste jonger is dan de onderste (stratigrafie) wordt door systematischc opgravingen de diepte van de tijd gepeild. Bij ons gaat het dus duidelijk nog niet, om systematische opgravingen. Wij willen enkel aantonen wat aan het daglicht kwam door veldprospecties en door allerlei waarnemingen bij grondwerken. De getekende en beschreven aardewerkfragmenten dienen dus aanzien te worden als oppervlaktevondsten.