Vrouwenliteratuur en de epische traditie: het zijn niet meteen twee termen die je in één en dezelfde zin verwacht. Al helemaal niet wanneer die zin suggereert dat vrouwen een actieve bijdrage aan die traditie zouden hebben gehad. Epische poëzie – denk maar aan het Vergiliaanse openingsvers “arma virumque cano” (ik bezing de wapens van de man) – was, en is in de perceptie nog steeds, een mannelijke bezigheid waar vrouwen zich doorgaans niet in hebben gemoeid. Maar klopt die vooronderstelling wel? In dit artikel richten wij onze aandacht op een aantal schrijvende vrouwen uit de vroegmoderne Iberische wereld.