Көркем шығармашылықтағы сана-бейсана-түпсана байланысы туралы көптеген ғылыми пайымдаулар жасалды. Теоретик зерттеушілер жадтағы ақпараттардың белгілі дәрежеде өнер туындысына түпнұсқа болатындығын түрлі әдіс-тәсілдермен талдап, түсіндіруге ұмтылды. Бұл ұмтылыстар нәтижесінде құнды тұжырымдар жасалды. Адамзат санасында терең із қалдырған алғашқы танымдық әрекеттің әсері кейін архетип ретінде әрекет еткені ғылыми тұрғыда дәйектелгені белгілі. Бейсаналық тұрғыда қорғаныш, шешім қабылдау, образ түрінде ояну, т.с.с. әрекеттердің саны шексіз. Оның басы мен соңын анықтау мүмкін емес. Тіпті екеуі бірігіп, біртұтас дүниеге айналып кеткен. Алғашқы образдан шексіз жаңа нұсқалар пайда болған. Міне, осы маңызды мәселелер мәтін құрылымындағы архетиптік қабатты анықтап, оның бейнелілік жүйесіндегі маңызды рөлін танытуды қажет етеді.