زبان به عنوان ویژگی انحصاری انسان، نیازمند مطالعات گسترده و دقیق است. زبان کردی، به عنوان یکی از زبان‌های هندواروپایی، از نظر شمار گویش‌ها دارای تنوع کم‌نظیری است که آن را مستعدِ مطالعه و بررسی بیشتر می‌سازد. این تحقیقِ مروری به بررسی (زیر)گویش کُردی سنندجی (کُردی: سِنَه‌گی)، که یکی از زیر شاخه‌های کردی مرکزی است، می‌پردازد. در راستای مرور ویژگی‌های کُردی سنندجی، نخست معرفی مختصر شهر سنندج و زبان مردم آن بیان می‌گردد و سپس (زیر)گویش سنندجی از لحاظ ویژگی‌های آوایی و واجی، ساختمان هجا، تفاوت آن با زبان فارسی، صرف اسمی و فعلی، نحو و بررسی بنیادی ارائه می‌شود.