Κατασκευές από άψητη γη δημιουργούνταν από αρχαιοτάτων χρόνων, αλλά η χρήση σύγχρονων υλικών με τυποποίηση και καλύτερες μηχανικές αντοχές έχει βάλει την τεχνική αυτή στο περιθώριο της σύγχρονης κατασκευής. Στον Ελλαδικό χώρο, οι κατασκευές από άψητη γη (κυρίως ωμές πλίνθους) έχουν ιστορία διάρκειας τουλάχιστον 7000 χρόνων, από τη μέση Νεολιθική περίοδο, ως τα τέλη της δεκαετίας του 1960 οπότε και ο πηλός αντικαταστάθηκε από σύγχρονα υλικά. Η άψητη γη αποτελούσε βασικό υλικό δομής των κατασκευών, ως μέρος του φέροντος συστήματος μιας κατασκευής, ως στοιχείο πλήρωσης και ως τελική στρώση της κατασκευής (επίχρισμα). Χρησιμοποιήθηκε στις παραδοσιακές κατασκευές, στις αποκαταστάσεις κτηρίων αλλά και ως θεμελιώδες υλικό στη δόμηση.