Πριν σχεδόν δέκα χρόνια μου δίδασκαν ότι: «πρέπει πάντα να απαντάς στην ερώτηση: γιατί εγώ το κάνω αυτό;» Γιατί λοιπόν ένας Μηχανικός και μία Φυσικός προσεγγίζουν με την «καλλιτεχνική ιδιότητα» που διεκδικούνε και όχι την επιστημονική σκέψη, την οποία –θεωρητικά τουλάχιστον- κατέχουν, μία διατύπωση εναλλακτικών (μάλλον καλλιτεχνικών) σκέψεων σχετικά με τον Κηφισό; Ορμώμενος λοιπόν προς απάντηση αυτής της ερώτησης παραθέτω το παρακάτω απόσπασμα του Charles Peirce: «Σας ακούω να λέτε: Αυτά δεν είναι γεγονότα είναι ποίηση. Ανοησίες! Η κακή ποίηση είναι οπωσδήποτε ψεύτικη· αλλά τίποτα δεν είναι πιο αληθινό από την αληθινή ποίηση. Ας μου επιτραπεί να πω στους επιστήμονες ότι οι καλλιτέχνες είναι πιο οξυδερκείς και ακριβείς παρατηρητές από ό,τι εκείνοι, αν εξαιρέσουμε εκείνες τις ειδικές μικρολεπτομέρειες τις οποίες αναζητεί ο επιστήμονας». (Peirce 1958) Η παράθεση αυτής της -ακραίας ομολογουμένως έκφρασης- παραγράφου, σε καμία περίπτωση δεν αναφέρεται για να υποβαθμίσει την επιστημονική σκέψη, την οποία και οι δύο «καλλιτέχνες» θεωρούμε ότι υπηρετούμε με συνέπεια στην καθημερινότητά μας, σύμφωνα πάντα με τις δυνατότητές μας Η διαδικασία όμως της διατύπωσης επιστημονικών προβλημάτων με την γλώσσα της Τέχνης, φαίνεται να οδηγεί σε «πυκνά» συμπεράσματα των οποίων η διατύπωση γίνεται με αναπαραστάσεις που μπορούν να αφορούν και ενδεχομένως να συγκινήσουν ένα ευρύτερο ακροατήριο (δηλαδή και τους μη ειδικούς παρατηρητές του εκάστοτε προβλήματος). Η διατύπωση και η μορφή των συμπερασμάτων αυτών είναι η ζητούμενη σε αυτή, όπως και σε άλλες, αντίστοιχες εργασίες (Chatzimpiros et al 2007). Παράλληλα, επισημαίνεται ότι η ταινία «Κηφισσός, πρόσκαιρη νάρκη» της ∆ιονυσίας Κοπανά, ενώ τεκμηριώνει ουσιαστικά το θέμα της, παράλληλα τεκμηριώνει με την δυναμική ποιητική της και με τον καλύτερο δυνατό τρόπο την παράγραφο του Peirce. Στα πλαίσια αυτά, η έκφραση της φράσης «Τα στοιχεία που θάψαμε, όλη αυτή η Φύση μας, αλυχτά το αέναο κάλεσμά της» (Σαργέντης 1998) και συμπυκνωμένα συμπεράσματα του κεφαλαίου «∆ρόμοι του νερού» που αναφέρονται στις παρακάτω παραγράφους, οδήγησαν στην εικαστική έκφραση της εργασίας που παρουσιάζεται.