اشخاص در زندگی روزمره خود نیازهای دارند و برای رفع این نیازها احتیاج است که با دنیا بیرون تعامل داشته باشند؛ این تعامل به صورت داد و ستد و مبادله کالا انجام پدیر است . در این معاملات شخص مانند طرف دیگر معامله در مقابل آنچه کسب می کند مالی را از دست می دهد؛ یعنی ثمن آن را پرداخت می کند، یا متعهد می شود که نسبت به او تعهد مالی داشته باشد تا در اولا فرصت دین خود را ادا کند . مالک عین می شود و ملزوم است که عوض آن بدهد، اگر افراد نیاز خود را به این صورت رفع کند، این گونه معاملات را عقود معوضی می گویند . اما در مقابل آن عقود غیر معوضی هست که انتقال عین هست ولی انتقال ثمن و تعهد وجود ندارد، مالک مثمن (مبیع) را مجانی و تبرعی به دیگری تملیک می کند.در فقه امامیه و حقوق، عقود غیر معاوضی به روشنی تصریح نشده اند، لازم است این عقود تبین شود تا قصد و اهداف از انجام این عقود درک شود. مبنای این پژوهش معیار تشخیص و شناخت ماهیت، آثار و احکام معاملات و عقود بدون عوض است