Niniejsze opracowanie ma na celu zapoznanie czytelnika z podstawowymi wiadomościami na temat głównych rodzajów drzew występujących w regionie północno-wschodniej Polski. To specyfczny obszar naszego kraju, charakteryzujący się surowym klimatem (tu znajduje się "polski biegun zimna"), krótszym niż w innych regionach okresem wegetacyjnym i ubogimi glebami, zbudowanymi głównie z piasku i gliny. W takich oto trudnych warunkach muszą sobie radzić przedstawiciele naszej rodzimej flory drzewiastej. Wszystkich, podstawowych rodzajów drzew jest na naszym terenie zaledwie czternaście i są reprezentowane przez ok. trzydzieści gatunków, wyłączając z tej listy: modrzew europejski (Larix decidua) i cis pospolity (Taxus baccata), których rodzimość pochodzenia nie została dotychczas jednoznacznie potwierdzona. Do czasu ostatecznej weryfkacji stanowisk naukowych w tej kwestii, autor opracowania zaliczył te gatunki do zadomowionych, czyli takich, które występują w regionie od dawna, dobrze znoszą lokalne warunki siedliskowe, a ponadto nie stanowią zagrożenia dla pozostałych składników lokalnej flory i fauny. W treści opracowania autor opisał dwanaście podstawowych rodzajów drzew występujących na terenie północno-wschodniej Polski, które mają istotne znaczenie ze względu na pełnione funkcje w zadrzewieniach i środowisku leśnym. Pominął dwa: rodzaj czeremcha (Padus), który nie pełni znaczącej roli w lasach i zadrzewieniach oraz rodzaj topola (Populus) – reprezentowany przez liczne gatunki podstawowe i ich mieszańce, mający jednak ograniczone znaczenie w środowisku leśnym, a występując w zadrzewieniach przydrożnych, budzi w społeczeństwie wiele wątpliwości, co do sposobu i zasadności ich wprowadzania.