Abstrak Ang pag-aaral na ito ay nakatuon sa pagtukoy, pagdodokumento, at pagsusuri sa mga terminolohiyang pang-agrikultura na ginagamit ng mga magsasaka sa Pulilan, Bulacan. Layunin nitong mailarawan ang wikang pang-agrikultura ng mga magsasaka mula sa yugto ng pagbibinhi, pagtatanim, pag-aalaga, hanggang sa pag-aani, gayundin ang mga kagamitang ginagamit, bahagi ng halaman at taniman, sustansya, gampanin ng tao sa bukid, at kondisyon ng halaman. Gumamit ang pananaliksik ng kualitatibong disenyo, partikular ang deskriptibong etnograpikong pamamaraan, kuwentuhan, pakikinig, field immersion, audio recording, at field notes. Ang mga kalahok ay pinili sa pamamagitan ng purposive sampling batay sa kanilang aktibong partisipasyon at karanasan sa pagsasaka. Sinuri ang datos gamit ang thematic analysis, semantic field analysis, componential analysis, at pagsusuring morpolohikal at etimolohikal. Batay sa isinagawang leksikal na imbentaryo, natukoy ang 198 terminolohiya na nahahati sa pitong pangunahing kategorya: gawain/proseso/pamamaraan sa bukid, kagamitang pansaka, bahagi ng halaman, bahagi ng taniman, sustansya, tao/gampanin sa bukid, at epekto/kondisyon ng halaman. Pinatutunayan ng pag-aaral na ang wika ng agrikultura sa Pulilan ay mahalagang bahagi ng lokal na identidad, karunungang-bayan, at pagpapayaman ng wikang Filipino. Keywords: terminolohiyang pang-agrikultura, Pulilan Bulacan, leksikal item, etnolingguwistika, wikang Filipino