Mazkur maqolada o‘zbek adabiyotining zabardast vakili Abdulla Oripov ijodida til va badiiy tafakkur uyg‘unligi masalasi ilmiy asosda tahlil qilinadi. Shoirning poetik nutqida til vositalaridan mahorat bilan foydalanish, so‘z tanlovi va ma’no ifodalashdagi o‘ziga xosliklar yoritiladi. Tadqiqot davomida Abdulla Oripov she’riyatidagi milliy ruh, falsafiy teranlik, badiiy ifoda vositalarining semantik imkoniyatlari hamda so‘zning shakl va ma’no uyg‘unligi masalalari o‘rganiladi. Maqolada shoirning poetik tili o‘zbek adabiy tilining badiiy imkoniyatlarini kengaytirganligi, xalq ruhiyatini va milliy qadriyatlarni chuqur ifodalab bera olganligi ilmiy asosda tahlil qilinadi. Ushbu maqola Abdulla Oripov she’riyatining lingvopoetik jihatlarini o‘rganishda muhim nazariy va amaliy ahamiyat kasb etadi