Bu çalışmanın amacı, göçmen öğrencilere Türkçe öğretimi sürecinde öğretmenlerin karşılaştıkları sorunları ortaya koymak ve bu sorunlara yönelik çözüm önerileri geliştirmektir. Son yıllarda Türkiye’de artan göç hareketleriyle birlikte, farklı dil ve kültürel geçmişe sahip öğrencilerin örgün eğitim kurumlarında yer alması, öğretim süreçlerinde önemli değişimleri beraberinde getirmiştir. Özellikle Türkçeyi yeterli düzeyde bilmeyen göçmen öğrenciler, akademik başarı, sosyal uyum ve iletişim alanlarında çeşitli güçlükler yaşamaktadır. Bu durum, öğretmenlerin sınıf içi uygulamalarında yeni stratejiler geliştirmesini zorunlu kılmaktadır. Araştırma, Sivas ilinde Millî Eğitim Bakanlığına bağlı okullarda görev yapan ve sınıflarında göçmen öğrenci bulunan öğretmenlerle yürütülmüştür. Çalışmada nitel araştırma yöntemlerinden durum çalışması deseni kullanılmıştır. Veriler, yarı yapılandırılmış görüşme formu aracılığıyla toplanmış ve içerik analizi yöntemiyle analiz edilmiştir. Analiz sonucunda elde edilen bulgular; dil yetersizliği, kültürel uyum sorunları, öğretim materyali eksikliği, ölçme ve değerlendirme sürecinde yaşanan güçlükler, veli iletişimi sorunları ve öğretmenlerin hizmet içi eğitim ihtiyacı olmak üzere altı ana tema altında toplanmıştır. Öğretmenler, öğrencilerin sınırlı Türkçe kelime hazinesinin derslerin anlaşılmasını zorlaştırdığını, kültürel farklılıkların sınıf içi etkileşimi olumsuz etkilediğini ve mevcut öğretim materyallerinin göçmen öğrencilerin dil seviyelerine yeterince hitap etmediğini ifade etmiştir. Araştırma sonuçları, göçmen öğrencilere Türkçe öğretiminin yalnızca dil öğretimiyle sınırlı olmadığını; pedagojik, kültürel ve psikososyal boyutları olan çok yönlü bir süreç olduğunu göstermektedir. Bu bağlamda öğretmenlere yönelik hizmet içi eğitimlerin artırılması, seviye temelli ve kültüre duyarlı materyallerin geliştirilmesi ve okul-aile iş birliğinin güçlendirilmesi önerilmektedir.