Bu məqalə “Mövlud Süleymanlının ‘Köç’ romanında arxetipik yaddaşın bərpası” mövzusuna həsr olunmuşdur Tədqiqatın əsas məqsədi romanda kollektiv yaddaşın arxetipik strukturlarını müəyyənləşdirmək, mifoloji motivlərin və obrazların psixoanalitik və mifopoetik kontekstdə təhlilini aparmaqdır. Məqalədə müqayisəli-tarixi, psixoanalitik və mifopoetik analiz metodlarından istifadə edilmişdir. Araşdırma nəticəsində müəyyən olunmuşdur ki, əsərdə köç motivi yalnız sosial və etnoqrafik hadisə deyil, həm də kollektiv yaddaşın və milli identikliyin simvolik modeli kimi çıxış edir. Romanın poetik strukturu mifoloji dünya modelinə uyğun şəkildə qurulmuş, zamanın dövri xarakteri, təbiət və insan münasibətləri arxetipik sistem daxilində təqdim edilmişdir. Eyni zamanda ana, qəhrəman və müdrik qoca kimi arxetiplər kollektiv yaddaşın əsas semantik daşıyıcıları kimi müəyyən edilmişdir. Nəticə etibarilə, əsər Azərbaycan nəsrində arxetipik yaddaşın bədii rekonstruksiyasını əks etdirən mühüm nümunə kimi qiymətləndirilir