Maqolada Sharq Uyg‘onish davri peripatetlari – avvalo Abu NasrForobiy va Abu Ali Ibn Sino – ta’limotida jism va ruh (nafs) dialektikasi fanlararointegratsiya nuqtayi nazaridan tahlil qilinadi. Aristotel peripatetizmiga tayanib, lekinislomiy metafizika, axloq va tibbiy-psixologik qarashlar bilan sintez etilgan jism–ruhmunosabatlari modeli yoritiladi. Falsafa, kalom, tasavvuf va tibb o‘rtasidagi o‘zarota’sir hamda bu ta’limotlarning zamonaviy “tana-ong” muammosiga nazariy hissaqo‘shishi ko‘rsatiladi. Jism va ruhning yagona inson ontologiyasidagi ikki jihatsifatida qaralishi, ruhiy kamolot konsepsiyasining axloqiy, intellektual va ruhiytaraqqiyot bilan bog‘liqligi asoslab beriladi.