Monografia Żegiestów-Zdrój. 1846–2026. Od odkrycia źródeł do nowoczesnego uzdrowiska stanowi pierwsze całościowe opracowanie dziejów jednego z najstarszych uzdrowisk karpackich, przygotowane w oparciu o szeroką bazę źródłową. Publikacja obejmuje okres od odkrycia wód mineralnych w połowie XIX wieku, poprzez rozwój infrastruktury zdrojowej w realiach Galicji i monarchii austro-węgierskiej, funkcjonowanie uzdrowiska w II Rzeczypospolitej, doświadczenia II wojny światowej i okresu powojennego, aż po współczesne procesy rewitalizacyjne. Szczególną uwagę poświęcono roli lokalnych elit gospodarczych i przedsiębiorców — przede wszystkim rodzin Medweckich, Krukierków oraz Cechini — których działalność miała kluczowe znaczenie dla kształtowania funkcji leczniczych, przestrzennych i ekonomicznych kurortu w kolejnych epokach. Opracowanie łączy klasyczną analizę historyczną z elementami historii gospodarczej, balneologii oraz badań nad dziedzictwem kulturowym. Podstawę pracy stanowią materiały archiwalne, źródła normatywne i administracyjne, prasa galicyjska i międzywojenna, opracowania balneologiczne, dokumenty techniczne oraz bogaty materiał ikonograficzny. Monografia ukazuje Żegiestów-Zdrój jako przykład długotrwałego procesu modernizacji uzdrowiska pogranicza, w którym nakładały się czynniki przyrodnicze, ekonomiczne i społeczno-kulturowe. Publikacja stanowi istotny wkład w badania nad historią uzdrowisk karpackich, regionalną historią Małopolski oraz dziejami infrastruktury zdrowotnej Europy Środkowej.