भारतीय पर्यटन व मराठी साहित्य यांचे नाते अत्यंत घनिष्ठ आणि परस्परपूरक आहे. भारताच्या भौगोलिक, सांस्कृतिक, ऐतिहासिक व धार्मिक वैविध्यामुळे पर्यटनाला मोठे महत्त्व प्राप्त झाले असून त्याचे प्रतिबिंब मराठी साहित्यात विविध साहित्यप्रकारांतून उमटलेले दिसते. मराठी साहित्यामध्ये प्रवासवर्णने, काव्य, कथा, कादंबऱ्या, नाटके आणि लोकसाहित्य यांच्या माध्यमातून पर्यटनाचे बहुआयामी चित्र रेखाटले गेले आहे. संतसाहित्यापासून आधुनिक काळापर्यंत तीर्थयात्रा, निसर्ग, ऐतिहासिक स्थळे, किल्ले, नद्या, गावे व शहरजीवन यांचे चित्रण साहित्यिकांनी केले आहे. प्रवासवर्णनांनी समाजजीवन, लोकसंस्कृती व मानवी अनुभव उलगडले; काव्याने निसर्गसौंदर्याचे भावपूर्ण दर्शन घडवले; तर कथा-कादंबऱ्या व नाटकांनी ऐतिहासिक व सांस्कृतिक पर्यटनाला चालना दिली. अशा प्रकारे मराठी साहित्याने भारतीय पर्यटनाला सांस्कृतिक व भावनिक अधिष्ठान दिले असून पर्यटनामुळे साहित्याला अनुभवांची समृद्धी व विषयवैविध्य प्राप्त झाले आहे.