Mazkur maqolada o‘zbek tilining hududiy shakllari bo‘lgan sheva va dialektlarning adabiy tilning shakllanishi, rivojlanishi va boyishidagi o‘rni kompleks lingvistik tahlil asosida yoritiladi. Tadqiqot jarayonida sheva va dialektlarning fonetik, leksik va grammatik xususiyatlari adabiy til me’yorlari bilan qiyosiy jihatdan o‘rganiladi hamda ularning umumxalq tiliga ta’sir ko‘rsatish mexanizmlari tahlil qilinadi. Xususan, ayrim hududiy so‘z va shakllarning adabiy til tarkibiga singib borishi, tilning ifoda imkoniyatlarini kengaytirishi va semantik jihatdan boyitishi ilmiy asosda ko‘rsatib beriladi. Shuningdek, maqolada sheva va dialektlarning badiiy adabiyot, folklor, og‘zaki nutq hamda ommaviy axborot vositalari orqali adabiy tilga ta’sir etish jarayoni ochib beriladi. Til taraqqiyotida sheva va dialektlarning manba sifatidagi ahamiyati, ularning adabiy til me’yorlariga moslashuvi va me’yorlashuv jarayonidagi o‘rni masalalari yoritiladi. Tadqiqot natijalari o‘zbek tilining rivojlanish qonuniyatlarini chuqurroq anglashga, shuningdek, adabiy til va hududiy nutq shakllari o‘rtasidagi o‘zaro bog‘liqlikni ilmiy asosda izohlashga xizmat qiladi.