Bu çalışma, kuş motiflerinin, özellikle Simurg (Anka Kuşu) figürünün, Türk ve İslam sanatının görsel ve felsefi dünyasındaki sembolik yoğunluğunu doküman analizi ve yarı-yapılandırılmış görsel analiz yöntemlerini kullanarak inceleyen nitel bir araştırmadır. Çalışmanın temel amacı, Simurg figürünün mitolojik kimliklerini (Phoenix, Garuda, Anka, Simurg) ve tasavvufi birliğe ulaşma idealini temsil eden insan-ı kâmil yolculuğunun temel sembolü olarak sanatsal ve felsefi alandaki yerini ortaya koymaktır. Veriler, Ferîdüddîn-i Attâr’ın Mantıku't-Tayr eseri gibi birincil literatür ve Zübdet-ül Tevarih minyatürleri gibi görsel-tarihsel kaynakların incelenmesiyle toplanmıştır. Analiz, Simurg'un yeniden doğuş ve ölümsüzlük anlamı gibi sembolik çözümlemelere odaklanmış; Mantıku't-Tayr'daki yedi zorlu vadi ve otuz kuşun (Si-murg) hakikati idrak etmesi gibi kavramları vahdet-i vücud (varlığın birliği) felsefesi bağlamında yorumlamıştır. Ayrıca, minyatürlerdeki Simurg tasvirinin (uzun renkli kuyruklar, ayrıcalıklı konum) sanatsal ve metafizik anlamları, saltanat ve manevi gücün görselleştirilmiş sembolü olarak değerlendirilmiştir. Bu analizler ışığında, Simurg figürünün, mitolojik kökenlerinden tasavvufi ideallere uzanan felsefi ve kültürel mirasın taşıyıcısı olduğu sonucuna ulaşılmıştır.