Bu çalışma, 1998 yılında Stanford Üniversitesi’nde Marc Levoy öncülüğünde başlatılan Dijital Michelangelo Projesi’ni tarihsel süreci, amaçları, kullanılan teknolojik altyapı ve uygulama alanları çerçevesinde ele almaktadır. Lazer tabanlı üç boyutlu tarama teknolojileri kullanılarak Michelangelo’nun heykellerinin ve kültürel miras niteliğindeki eserlerin yüksek çözünürlükle dijitalleştirilmesini konu alan proje; dijital arşivleme, veri yönetimi, erişim politikaları ve restorasyon süreçlerine sağladığı katkılar üzerinden incelenmektedir. Çalışma, dijital becerilerin bilimsel üretim ve sanatsal koruma pratikleriyle kurduğu ilişkiyi tartışarak, dijital teknolojilerin kültürel mirasın belgelenmesi ve sürdürülebilirliği açısından taşıdığı önemi ortaya koymayı amaçlamaktadır.