Abstract: Although there is considerable interest in self-compassion and psychological well-being as fields of study in the international literature, a notable gap emerges when these concepts are examined together with the five-factor personality traits and religiosity. The distinctive contribution of this study lies in its originality, as it is among the first to integrate the variables of self-compassion, psychological well-being, personality traits, and perfectionistic religiosity within a relational research design. The study investigates the mutual relationships among these variables and examines the predictive role of the five-factor personality traits on self-compassion and religious perfectionism, yielding significant findings. Since the study measures and describes the relationships among multiple variables, it adopts a quantitative research approach employing a correlational survey design. The correlational design is further elaborated through regression analysis techniques. The study group consists of 724 participants aged 18 and above, residing in various provinces of Turkey. The data were collected using the Religious Perfectionism Scale–Turkish Version, the Self-Compassion Scale, the Personality Traits Scale, and the Psychological Well-Being Scale. According to the correlational model, self-compassion is positively and significantly related to psychological well-being, extraversion, agreeableness, conscientiousness, openness to experience, and positive religious perfectionism. Conversely, self-compassion is negatively and significantly related to neuroticism and negative religious perfectionism. Psychological well-being is positively and significantly related to extraversion, agreeableness, conscientiousness, openness to experience but not neuroticism. Positive religious perfectionism is positively associated with extraversion, agreeableness, and conscientiousness, and negatively associated with neuroticism. Negative religious perfectionism is negatively associated with extraversion, conscientiousness, and openness to experience, while positively associated with neuroticism. As the level of positive religious perfectionism increases—referring to maintaining high standards in religious matters as well as regularity and discipline in worship—levels of Self-compassion and positive personality traits also increase. In contrast, as negative religious perfectionism increases—defined by perceiving oneself as inadequate in devotion despite significant effort, generalizing personal shortcomings, and internalizing them as part of one’s identity—self-compassion decreases and neuroticism increases. According to the regression model, 43.1% of the variance in self-compassion scores is explained by the subdimensions of the five-factor personality traits. While extraversion and agreeableness positively predict self-compassion, neuroticism predicts it negatively. Additionally, 2.3% of the variance in religious perfectionism scores is explained by the personality traits. The openness to experience subdimension significantly and negatively predicts religious perfectionism; a one-unit increase in openness to experience corresponds to a 0.877-unit decrease in general religious perfectionism. These findings suggest that the five-factor personality traits have a significant impact on both self-compassion and religious perfectionism, opening new avenues for future research in the field. Keywords: Psychology of Religion, Self-compassion, Psychological well-being, Religious Perfectionism.

Öz: Uluslararası literatürde çalışma alanı olarak öz-anlayış ve psikolojik iyi oluşa rağbet fazla olsa da, konuya beş faktörlü kişilik yapıları ve dindarlık dâhil olduğunda bir boşluk söz konusudur. Öz-anlayış, psikolojik iyi oluş, kişilik yapıları ve mükemmeliyetçi dindarlık değişkenlerini ilişkisel desende buluşturan bu çalışmayı öne çıkaran husus, konuyla ilgili ilk olma özelliğidir. Çalışmada, söz konusu değişkenlerin birbirleriyle karşılıklı olarak ilişkileri ile beş faktör kişilik yapılarının öz-anlayış ve mükemmeliyetçi dindarlık üzerinde yordayıcılığı incelenerek, önemli sonuçlar ortaya konmuştur. Çalışma, birden fazla değişken arasındaki ilişki ölçüldüğü ve tanımlandığı için nicel yaklaşımının tarama türlerinden korelasyon desenine sahiptir. Çalışmada korelasyon deseni, regresyon analiz tekniği kullanılarak detaylandırılmıştır. Çalışma grubu, Türkiye’nin değişik illerinde ikamet eden, 18 yaş ve üstü 724 katılımcıdan oluşmaktadır. Veri toplama aracı olarak, Mükemmeliyetçi Dindarlık Ölçeği-Türkçe Versiyon; Öz-anlayış Ölçeği; Kişilik Yapıları Ölçeği ve Psikolojik İyi Oluş Ölçeği kullanılmıştır. Korelasyon modeline göre, öz-anlayış ile psikolojik iyi oluş, dışadönüklük, yumuşakbaşlılık, özdenetimlilik, deneyime açıklık ve olumlu mükemmeliyetçi dindarlık arasında pozitif yönde anlamlı ilişki vardır. Diğer yandan öz-anlayış ile nevrotiklik ve olumsuz mükemmeliyetçi dindarlık arasında negatif yönde anlamlı ilişki vardır. Psikolojik iyi oluşla dışadönüklük, yumuşakbaşlılık, özdenetimlilik, deneyime açıklık arasında pozitif; nevrotiklik arasında negatif yönde anlamlı ilişki vardır. Olumlu mükemmeliyetçi dindarlık ile dışadönüklük, yumuşakbaşlılık, özdenetimlilik arasında pozitif; nevrotiklik arasında negatif yönde anlamlı ilişki vardır. Olumsuz mükemmeliyetçi dindarlık ile dışadönüklük, özdenetimlilik, deneyime açıklık arasında negatif; nevrotiklik arasında pozitif yönde anlamlı ilişki vardır. Kişinin dinî konularda çok yüksek standartlara, ibadetlerinde düzen ve disipline sahip olmasını ifade eden olumlu mükemmeliyetçi dindarlık düzeyi yükseldikçe; karşılıklı olarak öz-anlayış ve kişiliğin olumlu yönlerinde yükselme görülmüştür. Kişinin dinî konularda elinden geleni yapmış olsa bile kulluğunu, buna bağlı olarak kendini yetersiz görmesi, kusurlarını genellemesi ve şahsiyetine mâl etmesi gibi özelliklere sahip olmayı içeren olumsuz mükemmeliyetçi dindarlık düzeyi yükseldikçe; öz-anlayış ve kişiliğin olumsuz tarafını temsil eden nevrotiklik düzeyinde düşüş görülmüştür. Regresyon modeline göre, öz-anlayış puanlarındaki değişkenliğin %43.1’i beş faktörlü kişilik yapısı alt boyutları tarafından açıklanmıştır. Dışadönüklük ve yumuşakbaşlılık alt boyutları katılımcıların öz-anlayış düzeyini pozitif yönde etkilerken; nevrotiklik alt boyutu, negatif yönde anlamlı şekilde etkilemiştir. Mükemmeliyetçi dindarlık puanlarındaki değişkenliğin %2.3’ü, beş faktörlü kişilik yapıları alt boyutları tarafından açıklanmıştır. Deneyime açıklık alt boyutu, genel mükemmeliyetçi dindarlık düzeyini negatif yönde anlamlı şekilde etkilemiştir. Buna göre deneyime açıklık alt boyutunda 1 birimlik artış, genel mükemmeliyetçi dindarlık puanlarında 0.877 birimlik düşüşe sebep olmaktadır. Beş faktörlü kişilik yapılarının öz-anlayış ve mükemmeliyetçi dindarlık üzerinde anlamlı düzeyde etkiye sahip olması, konuyla ilgili yeni çalışmalara kapı aralamaktadır. Anahtar Kelimeler: Din Psikolojisi, Öz-anlayış, Psikolojik İyi Oluş, Beş Faktör Kişilik, Mükemmeliyetçi Dindarlık.