The article examines the development of didactic narratives by contrasting the Jewish haggadah and Jesus' parables with their contemporary digital adaptations. It demonstrates 75–90% parallels in ethical functions, interactivity, and provocation to reflection through thematic coding and structural analysis (Greimas semiotics). By addressing an interdisciplinary gap, it suggests an adaptation model for education, marketing, and narrative therapy, thereby promoting cultural emancipation in the face of secularization and attention fragmentation.

Artykuł bada ewolucję narracji dydaktycznych, porównując przypowieści Jezusa i haggadę żydowską z ich adaptacjami we współczesnym storytellingu cyfrowym. Poprzez analizę strukturalną (semiotyka Greimasa) i tematyczną (kodowanie motywów) ujawnia 75–90% paraleli w funkcjach etycznych, interaktywności oraz prowokacji do refleksji. Wypełnia lukę interdyscyplinarną, proponując model adaptacji w edukacji, marketingu i terapii narracyjnej, promujący emancypację kulturową w erze sekularyzacji i fragmentacji uwagi.