Amaç: Bu çalışma, COVID-19 pandemisi sürecinde bir pandemi hastanesinde görev yapan sağlık çalışanlarının yeme tutumlarını ve bu tutumlarla ilişkili pandemi dönemi yaşam tarzı değişkenlerini incelemeyi amaçlamaktadır. Gereç ve Yöntem: Bu kesitsel araştırma Kasım 2021 – Nisan 2022 tarihlerinde Prof. Dr. Murat Dilmener Acil Durum Hastanesi'nde görev yapan 258 personel ile yapılmıştır. Katılımcılardan COVID-19 dönemindeki beslenme alışkanlıkları ile ilgili soruları cevaplamaları istenmiş ve katılımcılara Yeme Tutum Testi (YTT-26) ölçeği uygulanmıştır. Bulgular: Katılımcıların 141'i kadındı ve yaş ortalaması 29,8 ± 8 yıldır. Pandemi döneminde katılımcıların %35,3'ü sağlıklı beslenme davranışlarında artış olduğunu belirtmiştir. Katılımcıların %15,1'inde riskli yeme tutumları belirlenmiştir. YTT-26 maddeleri düzeyinde en sık "daima" yanıtı verilen ifadeler arasında kilo alma korkusu, yiyecek kontrolü, kalori hesabı ve zayıf olma arzusuyla ilgili maddeler yer almıştır. Buna karşın, kusma davranışı, aşırı suçluluk ve yiyecekle ilgili yoğun zihinsel uğraş gibi ileri düzey yeme bozukluğu belirtileri daha düşük oranda görülmüştür. Çalışmada, pandemi döneminde yaşanan kilo değişimi, yiyecek satın alma miktarındaki artış ve alışveriş süresindeki değişiklikler ile yeme tutumu arasında istatistiksel olarak anlamlı ilişkiler belirlenmiştir. Ayrıca, çalışma temposundaki artışın da yeme tutumu bozukluğu ile anlamlı düzeyde ilişkili olduğu saptanmıştır. Sonuç: Pandemi dönemi, sağlık çalışanlarının beslenme alışkanlıklarını olumlu ya da olumsuz yönde etkileyerek yeme tutumlarında değişimlere yol açmıştır. Bu değişikliklerin kalıcı olup olmadığını anlamak için uzun vadeli çalışmalara ihtiyaç vardır. Çalışmanın bulguları, pandemi gibi kriz dönemlerinde sağlık çalışanlarının fiziksel olduğu kadar psikolojik ve davranışsal yönden de desteklenmesi gerektiğini ortaya koymaktadır. Bu nedenle, benzer durumlara hazırlıklı olmak adına bütüncül destek programlarının geliştirilmesi önem taşımaktadır.