Kent, yalnızca fiziksel bir yaşam alanı değil; aynı zamanda toplumsal ilişkilerin, güç dinamiklerinin ve cinsiyet rollerinin bunlara bağlı olarak da aile içi ilişkilerin ve kültürel normların yeniden üretildiği sosyal bir zemindir. Kadınların kent içindeki deneyimleri, kamusal alana katılım, ev içi sorumluluklar, güvenlik, ulaşım, zaman yönetimi ve sosyal ağlar gibi çok boyutlu etkenlerle şekillenmektedir. Türk toplumunda kadın, tarihsel olarak hem aile içinde merkezi bir konumda yer almakta hem de geleneksel rollerle modern yaşam arasında sıkışmaktadır. Kentleşmeyle birlikte kadınların hem kamusal alanda hem de aile içinde üstlendiği roller çeşitlenmekte; bu durum ise aile kurumu içerisinde yeni rol çatışmalarını ve denge arayışlarını beraberinde getirmektedir. 2025 yılının “Aile Yılı” ilan edilmesi, aile yapısında meydana gelen bu değişimleri analiz etmeyi ve kadınların bu değişimler içindeki konumunu görünür kılmayı daha da önemli hale getirmiştir. Bu çalışma, kentleşme süreciyle birlikte kadınların toplumsal rollerinde meydana gelen dönüşümü; mekân ve aile yapısı ekseninde özellikle Tük toplumsal yapısı bağlamında ele almaktadır. Kentli kadınların gündelik yaşam pratikleri üzerinden aile içi rollerin ve kimliklerin dönüşümünü inceleyerek, Türk toplum yapısında kadının değişen konumunu ortaya koymayı amaçlanmaktadır. Çalışan kentli kadınların çifte işyükü altında ezilmemesi ve aile birliğinin sürdürülebilirliği açısından, bu dönüşümün çok boyutlu biçimde değerlendirilmesi büyük önem taşımaktadır.