Bu çalışma, uluslararası akademik literatürde geniş çapta ele alınan ancak ülkemizde akademik bağlamda yeterince incelenmemiş olan “small talk” kavramını analiz etmeyi amaçlamaktadır. Small talk, bireyler arasında genellikle yüzeysel, kısa ve resmi olmayan bir şekilde gerçekleşen sosyal bağları güçlendirme ve iletişim başlatma amacı taşıyan konuşma biçimidir. Bu konuşmalar, bilgi alışverişinden çok, insanları bir arada tutan sosyal bir köprü işlevi görür ve gündelik hayatın ayrılmaz bir parçasıdır. Bu bağlamda araştırmada, small talk kavramına ilişkin temel nitel bir inceleme gerçekleştirilmiştir. Çalışma kapsamında, uluslararası literatürde konuya dair yayımlanmış akademik kaynaklar örneklem olarak seçilmiş, verilerin toplanmasında doküman incelemesi, analizinde ise içerik analizi yöntemi kullanılmıştır. İçerik analizi sürecinde öncelikle konuşma becerilerine yönelik kaynaklar taranmış, ardından small talk kavramını içeren çalışmalar belirlenmiştir. Elde edilen veriler bütüncül bir yaklaşımla değerlendirilerek small talk, bireyler arasında sosyal bağları güçlendiren nezaket göstergesi niteliğinde olan ve resmi olmayan etkileşimleri sürdüren bir iletişim biçimi olarak tanımlanmıştır. Ayrıca bu kavrama “küçük konuşma” çevirisi ve terimi önerilmiştir. Araştırmanın bulguları, küçük konuşma kavramının konuşma becerisinin önemli bir bileşeni olduğunu ve bireyler arası iletişimde bir "buz kırıcı" işlevi gördüğünü ortaya koymaktadır. Ayrıca bu tür konuşmaların profesyonel bir biçimde uygulandığında iletişim becerilerini geliştirdiği ve sosyalleşmeyi kolaylaştırdığı sonucuna ulaşılmıştır. Çalışmanın sonunda küçük konuşmaların hangi tür konularla yapılabileceğine dair öneriler sunulmuştur.