The increasing migration is changing society in many ways. Along with this change, the process of reestablishing the social balance begins. In this research, various factors affecting the adaptation of immigrants are explored, focusing on the points of contact between immigrants and the local population. Based on the experiences of 16 Syrian young people studying at Istanbul University and Istanbul University-Cerrahpaşa, the study examines the social networks they belong to, intergroup contact, factors influencing interaction, and the strategies they developed to cope with difficulties. A qualitative research method was used, adopting a phenomenological design focused on the individual experiences of the participants. The findings indicate that language proficiency, similarities and differences with the local culture, and interaction with the environment play significant roles in establishing connections. Additionally, it was observed that participants face various problems during official procedures or in social life, may be subjected to prejudiced rumors or attitudes when their “Syrian” identity is recognized, and despite encountering adversity, some participants continue to interact with their surroundings. These participants were eventually accepted by their social circles, suggesting that maintaining contact despite challenges is crucial for social integration. It is believed that projects aimed at reinforcing integration through public institutions can lead the process to more positive outcomes

Artan göç, toplumu pek çok yönden değiştirmektedir. Bu değişimle birlikte toplumun uyum dengesini yeniden kurma süreci başlamaktadır. Süreç içerisinde göçmenlerin uyumuna etki eden çeşitli etmenlerin anlaşılmaya çalışıldığı bu araştırmada, göçmenlerin yerel halkla temas noktalarına odaklanılmıştır. İstanbul Üniversitesi ve İstanbul Üniversitesi-Cerrahpaşa’da öğrenim görmekte olan 16 Suriyeli gencin deneyimlerinden yola çıkılarak; dahil oldukları sosyal ağlar, gruplar arası temas, etkileşime etki eden faktörler, zorluklarla başa çıkmada geliştirdikleri yöntemler incelenmiştir. Nitel araştırma yönteminden yararlanılan çalışmada, katılımcıların bireysel deneyimlerine odaklanılan fenomenoloji deseni benimsenmiştir. Gerçekleştirilen araştırma sonucunda; dil bilme düzeyinin, yerel kültür ile benzerliklerin ve farklılıkların çevre ile kurulan etkileşimde önemli olduğu anlaşılmıştır. Bunların yanı sıra katılımcıların; resmi kurumlardaki işlemler sırasında veya sosyal hayatta çeşitli problemlerle karşılaştığı, “Suriyeli” kimliklerinin anlaşıldığı durumlarda önyargıya dayalı söylenti veya tutumlara maruz kalabildiği, karşılaşılan olumsuzluklara rağmen çevre ile temasını kesmeyen katılımcıların olduğu, bu katılımcıların zamanla sosyal çevreleri tarafından kabul edildiği görüldüğünden olumsuzluklara rağmen temasın devam etmesinin sosyal uyum noktasında önemli olduğu anlaşılmıştır. Kamu kurumları aracılığıyla gerçekleştirilecek uyumu pekiştiren projelerle sürecin daha iyi noktalara gelebileceği düşünülmektedir.