L’ère postmoderne, marquée par de profonds changements sociaux et culturels, a nécessité une réévaluation des relations sociétales avec la technologie, la nature et les systèmes mondiaux de production et de consommation. Dans ce cadre, l’industrie de la mode, souvent associée à la surconsommation et à la dégradation de l’environnement, est devenue un point central des discussions sur la durabilité et la responsabilité environnementale. Cet article explore la manière dont les marques de mode contemporaines engagées socialement intègrent la durabilité et l’innovation dans leurs processus de production et leurs stratégies de communication. Fondée sur des perspectives théoriques telles que le modèle sémiotique de Jean-Marie Floch et la théorie de la signification de la marque de Laura Oswald, la recherche examine comment ces marques remettent en question les attitudes traditionnelles des consommateurs et redéfinissent les perceptions culturelles de la mode. À travers une analyse détaillée, l’article met en évidence les approches personnalisées et postmodernes adoptées par les grandes marques pour concilier responsabilité environnementale et engagement des consommateurs, offrant des éclairages critiques sur l’évolution de la relation entre mode, culture et durabilité.

Postmodern çağın derin sosyal ve kültürel değişimlerle işaretlenmesi, teknoloji, doğa ve küresel üretim ve tüketim sistemleriyle toplumsal ilişkilerin yeniden değerlendirilmesini gerektirmiştir. Bu çerçevede, genellikle aşırı tüketim ve çevresel bozulma ile ilişkilendirilen moda endüstrisi, sürdürülebilirlik ve çevresel sorumluluk üzerine tartışmaların odak noktası haline gelmiştir. Bu makale, çağdaş sosyal olarak angaje moda markalarının sürdürülebilirliği ve inovasyonu üretim süreçlerine ve iletişim stratejilerine nasıl entegre ettiğini araştırmaktadır. Jean-Marie Floch'un semiyotik modeli ve Laura Oswald'ın marka anlamı kuramı gibi kuramsal bakış açılarına dayanan araştırma, bu markaların geleneksel tüketici tutumlarına nasıl meydan okuduğunu ve modaya ilişkin kültürel algıları nasıl yeniden tanımladığını incelemektedir. Ayrıntılı bir analiz yoluyla, makale önde gelen markaların çevresel sorumluluğu tüketici katılımıyla uzlaştırmak için benimsediği kişiselleştirilmiş, postmodern yaklaşımları vurgulayarak moda, kültür ve sürdürülebilirlik arasındaki gelişen ilişkiye dair önemli içgörüler sunmaktadır.

The marked by profound social and cultural shifts postmodern era, has necessitated a reevaluation of societal relationships with technology, nature, and global systems of production and consumption. Within this framework, the fashion industry, often associated with overconsumption and environmental degradation, has become a focal point for discussions on sustainability and environmental responsibility. This paper explores how contemporary socially engaged fashion brands integrate sustainability and innovation into their production processes and communication strategies. Grounded in theoretical perspectives such as Jean-Marie Floch’s semiotic model and Laura Oswald’s theory of brand meaning, the research examines how these brands challenge traditional consumer attitudes and redefine cultural perceptions of fashion. Through a detailed analysis, the paper highlights the personalized, postmodern approaches adopted by leading brands to reconcile environmental responsibility with consumer engagement, providing critical insights into the evolving relationship between fashion, culture, and sustainability.