Bu çalışma, denizcilik sektöründe yönetim ve organizasyon yapılarının, denizci işgücünün sürdürülebilirliği üzerindeki etkilerini analiz etmeyi amaçlamaktadır. Küresel ölçekte deniz taşımacılığının stratejik önemi, bu sektörde görev yapan insan kaynağının sürekliliğini ve refahını yönetimsel düzeyde ele almayı zorunlu kılmaktadır. Hiyerarşik, merkezi olmayan ve çevik yönetim modelleri incelenerek, bu yapıların işgücü memnuniyeti, bağlılığı, kriz dayanıklılığı ve verimlilik üzerindeki etkileri değerlendirilmiştir. Literatürden elde edilen bulgular, geleneksel hiyerarşik sistemlerin güvenlik ve düzen sağlarken; çevik ve hibrit yapıların esneklik, yenilikçilik ve adaptasyon açısından daha avantajlı olduğunu ortaya koymaktadır. Ayrıca dijitalleşme ve çevresel sürdürülebilirlik hedeflerinin, organizasyonel yapılar üzerinde dönüştürücü bir baskı oluşturduğu görülmektedir. Sonuç olarak, denizcilik sektöründe işgücü sürdürülebilirliği için organizasyonel yapıların yeniden tasarlanması; insan merkezli, esnek ve teknoloji odaklı yönetim yaklaşımlarının benimsenmesi gerekmektedir.