Bu çalışmada, Halep'in önde gelen seçkinlerinden biri olup aynı zamanda kadılık görevi ve tüccarlık yapan Tahazâde Ahmed Efendi'nin hayatı ve 18. yüzyıl ortalarında Halep’te kurduğu medresesinin el-Gazzi tarafından neşredilen vakfiyeleri incelenmiştir. Bu vakfiyelerde, Ahmed Tahazâde tarafından, medresede tahsil görecek öğrencilerin tahsillerini yaparken uyacakları kurallar, kütüphaneden istifadelerinin ne şekilde olacağı şartlarının yanı sıra istihdam stratejisi ve yararlananlar sayısı da detaylı bir şekilde belirtilmiştir. Ahmed Efendi, medresede verilen eğitimde Osmanlı hukukuyla uyumlu Hanefi mezhebine önem vermiş ve ayrıca kütüphanesinde Hanefi mezhebiyle ilgili eserleri toplamaya özen göstermiştir. Önemli taraflarından biri de Musul bölgesinden gelen Kürtlere medresede müderris ve talebe olmaları için net ve kapsamlı bir destek sunmasıdır. Ahmed Taha Tahazâde, hesaplı ve incelikli bir şekilde, Halep'teki akranlarından farklı olarak Nakibüleşraf olarak tanınan bir sosyal statüye sahip olmuş ve ayrıcalıklı bir kültürel kimlik geliştirmiştir. Külliye şeklinde inşa edilen medrese bir dershane, bir kütüphane ve öğrenciler için on oda ile hademe odalarından oluşmaktadır. Tüm bu yapılar ortasında şadırvan bulunan bir avlunun etrafında yer almaktadır. Bunlar ile birlikte medresenin yanına Ahmed Efendi’nin 1751ʼde vefat eden babasına ait bir mezar yaptırılmıştır. Ahmed Efendi daha sonra burayı aile mezarlığı haline getirmiş ve bir çeşme yaptırmıştır. Bu çalışmada, konumu, yapısı ve müştemilatı anlatılan ve günümüze ulaşan Osmanlı eğitim yapılarının bir örneği olan Ahmediye Medresesi’nin mimari özellikleri anlatılmıştır. Ayrıca medrese için tahsis edilen vakfın gelir ve gider kalemleri hakkında bilgi verilmiştir.