Information is a concept that accumulates, increases exponentially and has a "shelf life". It is claimed that the rate of information doubled every 500 years until the 1900s, that this five-hundred-year period decreased to 50 years between the 1900s and the 1950s, and that after 2000, due to digitalization, informational accumulation doubled every 12 hours. In literature, it is emphasized that there is an important interaction between the financial and digital world, with claims that we are at the beginning of the second digital revolution. While empirical studies similarly reveal that there is a strong statistical relationship between the financial and digital world at all levels in the use of digital payment tools and platforms, it is stated that physical assets and digital are getting closer, especially with the increasing interaction between software and hardware thanks to machines such as 3D printers and artificial intelligence. Another common discourse in the literature is that today, a financial environment that is not digitalized is “obsolete” and people need to move towards digital financial competence. In education, with the increase in artificial intelligence and machine-to-machine interaction within the framework of the new era that comes with Industry 4.0, it is emphasized that instructors and learners need to review their old habits and the updating of learning experiences is mentioned. Especially in education, it is an issue that needs to be questioned whether digitalization is a goal or a tool. Some of the topics mentioned in the literature are the requirements such as ensuring cyber security and privacy along with digital competence required to increase the efficiency of digitalization. This study interprets the Digital Revolution from a general perspective by synthesizing some research from an integrative and traditional approach

Bilgi, yığılarak artan, katlanarak çoğalan ve “raf ömrü” olan bir kavramdır. Bilginin oranında 1900’lü yıllara kadar 500 yılda bir katlanma olduğu, 1900’lerden 1950’li yıllar arasında bu beş yüz yıllık zaman diliminin 50 seneye kadar gerilediği, 2000 sonrası ise dijitalleşmeye bağlı olarak bilgisel birikimin 12 saatte bir katlandığı iddia edilmektedir. Literatürde ikinci dijital devrimin başlangıcında olduğumuz iddialarıyla birlikte finansal ve dijital alem arasında önemli bir etkileşim olduğu vurgulanmaktadır. Yapılan ampirik çalışmalar benzer şekilde dijital ödeme araçları ve platformlarının kullanımında finansal ve dijital alem arasında her düzeyde güçlü bir istatistiksel ilişkinin bulunduğunu ortaya koyarken özellikle 3D yazıcılar gibi makineler ve yapay zekâ sayesinde yazılım ile donanım arasındaki etkileşiminin artmasıyla beraber fiziki varlıklarla dijitalin yakınlaştığı dile getirilmektedir. Günümüzde artık dijitalleşmemiş bir finansal ortamın “demode” olduğu ve insanların dijital finansal yeterliliğe doğru ilerleme ihtiyacı literatürdeki bir diğer yaygın söylemdir. Eğitimde ise Sanayi 4.0 ile gelen yeni dönem çerçevesinde yapay zekâ ve makineler arası etkileşimdeki artışla birlikte, eğitmenlerin ve öğrenenlerin eski alışkanlıklarını gözden geçirmeleri gerektiği vurgulanarak öğrenme deneyimlerinin güncellenmesinden bahsedilmektedir. Özellikle eğitimde dijitalleşmenin amaç mı yoksa araç mı olduğu sorgulanması gereken bir konudur. Yazında dijitalleşmenin verimini artırmak için gereken dijital yeterlilikle birlikte siber güvenliğin ve mahremiyetin sağlanması gibi gereksinimler dile getirilmiş olan bazı konu başlıklarıdır. Bu çalışma bütünleştirici ve geleneksel bir bakış açısıyla Dijital Devrimi bazı araştırmaların sentezine ulaşarak genel bir perspektiften yorumlamaktadır.