Amaç: Araştırmada hemşirelerin cinsel sağlık bakım uygulamalarının ve cinsel bakıma ilişkin tutum ve inançlarının belirlenmesi amaçlanmıştır. Yöntemler: Tanımlayıcı olarak yapılan araştırmaya bir Eğitim ve Araştırma Hastanesinde çalışan araştırmaya katılmayı kabul eden 160 hemşire katılmıştır. Veriler; Kişisel Bilgi Formu ve Cinsel Tutum ve İnanç Ölçeği (CTİÖ) kullanılarak toplanmıştır. Bulgular: Hemşirelerin %63,1'inin hastaların cinsel sağlık sorunlarını konuşmanın hemşirelik sorumluluğu olduğunun farkında olmasına karşın sadece dörtte bir oranında hemşirenin hastanın cinsel sağlığını değerlendirdiği (%25,0) ve cinsel sağlık sorunlarına ilişkin bakım uygulamalarında bulunduğu (%25,6) belirlenmiştir. Bu uygulamalarla CTİÖ toplam puan ortalamaları arasında anlamlı farklılık saptanmıştır (p<0,05). Hemşirelerin CTİÖ toplam puan ortalaması 45,26 ± 6,98 olarak yüksek bulunmuş ve cinsel sağlık bakım uygulamalarında hemşirelerin daha fazla engel algıladıkları görülmüştür. Hemşirelerin %70,6'sının hastaların cinsellikle ilgili sorularında hastayı doktora yönlendirdiği, %80,6'sının hastaların hastalıklarının ve tedavilerinin cinselliklerini nasıl etkileyeceğini anlamayacağı, %74,4'ünün cinsellikle ilgili konularda konuşmaktan rahatsızlık duyduğu, %81,9'unun hastalara cinsel sorunlarını tartışmak için zaman ayırmadığı ve %76,3 oranında hemşirenin cinsel sorunları fark etme yeteneğine güvenmediği saptanmıştır. Sonuç: Çalışmada hemşirelerin hastalara yönelik cinsel sağlık bakım uygulamalarının sınırlı düzeyde olduğu ve yeterince yapmadıkları saptanmıştır. Hemşirelerin cinsel bakıma ilişkin yüksek düzeyde olumsuz tutum ve inançlara sahip oldukları ve cinsellik bakımı sağlama konusunda tanımlanan birkaç temel engelin olduğu görülmüştür. Cinselliğin temel eğitim müfredatında daha açık ele alınması ve cinsel sağlık konularında hizmet içi eğitimlerin devam etmesi, engellerin giderilmesi ve uygulamada rutin olarak hastaların cinsel sağlık bakım uygulamalarının planlanması ve sürdürülebilir olması önemlidir.